Met Nikki op avontuur
Volgens sommigen is het de mooiste plek op aarde: Milford Sound. In het zuidwesten van Nieuw-Zeeland ligt een nationaal park vol fjorden. Het park heeft de toepasselijke naam Fiordland gekregen. Ik wil hier absoluut naartoe en terwijl ik een plan maak om het te bezoeken, heb ik contact met Nikki, met wie ik eerder heb gefietst. Nikki rijdt inmiddels met een busje door Nieuw-Zeeland en het komt precies zo uit dat we samen naar Milford Sound kunnen. De weg ernaartoe is doodlopend, dus het is perfect dat ik met Nikki mee kan rijden. Ik ben inmiddels naar de plaats Te Anau gefietst en heb hier gekampeerd. De volgende ochtend haalt Nikki mij op en gaan we samen naar Milford Sound.
De tocht erheen
Wanneer we vertrekken, hangt er veel lage bewolking en is het zicht behoorlijk beperkt. Hoe verder we Fiordland in rijden, hoe beter het weer wordt; het optrekken van de wolken was echt een magisch gevoel. Hoe dichter we bij Milford Sound komen, hoe ruiger de bergen worden. Heuvels veranderen al snel in bergen, die bergen worden steeds steiler en er ligt sneeuw op de toppen. Wat eerst een doorgaande weg lijkt, wordt steeds meer een slingerende route door de bergen. We rijden door een tunnel waarna we aan de andere kant afdalen richting de sound. Het landschap is nu al betoverend en we zien het water nog niet eens.
Verliefd op de wereld
Eenmaal beneden zetten we het busje op een grote parkeerplaats en beginnen we met wandelen. We lopen een klein stukje over een aangelegd pad om wat bomen en struiken heen en dan hebben we ineens zicht op de sound. We kijken uit over het water, omringd door steile bergwanden met een aantal watervallen. Het is adembenemend en het gevoel dat overheerst is verliefdheid — niet op Nikki (sorry, Nikki!), maar op de wereld. Wat kan de wereld toch ongelooflijk mooi zijn.
Bijzondere dag
We doen een boottour op de sound en ook dit is betoverend mooi. Vanuit een vlak perspectief, het water, kijk je tegen bijna loodrechte muren aan die je helemaal insluiten. Het is groen, het is machtig hoog en groot, er zijn watervallen en het is perfect helder weer. Ik zit anderhalf uur met een fijne kriebel in mijn buik op de boot en die tijd voelt echt als een kwartiertje. Wanneer we met de boot terugvaren, zien we ook nog een paar zeehonden liggen op de rotsen, wauw. Op de terugweg begint de zon langzaam onder te gaan en wanneer we terug zijn in de haven en naar het busje lopen, speelt zich een waar sprookje af in de lucht. Het uitzicht over de sound wordt eerst oranje en verandert daarna in roze. Sprakeloos kijken we naar hoe de kleuren langzaam in elkaar overgaan. Wat een ongelooflijk mooie, bijzondere dag; absoluut een van de mooiste van mijn reis.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!