Nieuw-Zeeland zal het laatste land van deze reis worden. Natuurlijk zijn er nog onwijs veel landen en gebieden te verkennen met de fiets, maar ik heb toch besloten om vanaf Nieuw-Zeeland weer naar huis te gaan. Hier zijn twee redenen voor. De eerste is dat ik graag weer vrienden en familie van thuis wil zien. Nu ik zo lang onderweg ben, mis ik mijn vrienden en ik merk dat sommige vriendschappen aan het verwateren zijn, wat ik zonde vind. Daarnaast lijkt Nieuw-Zeeland mij een onwijs mooi land om de reis mee te eindigen. Het is letterlijk de andere kant van de wereld ten opzichte van Nederland. Het lijkt mij een prachtig land om te zien en daarmee sluit ik de reis af met een hoogtepunt. Het geeft wel een dubbel gevoel; ondanks de redenen om naar huis te gaan, heb ik het nog steeds enorm naar mijn zin. Dat is erg fijn om te merken.
Ik land ’s avonds in Nieuw-Zeeland wanneer het al donker is, dus ik zie nog niets van het landschap. Om negen uur gaan de winkels dicht en ik heb nog geen avondeten voor vanavond. De paspoortcontrole gaat snel, maar vervolgens moet ik door de biosecurity. Hier moeten mijn hele fiets en tent gecontroleerd worden. Ik heb alles van tevoren gelukkig goed schoongemaakt, dus ik kom door de controle heen, maar het duurt wel onwijs lang. Ik zet zo snel mogelijk mijn fiets in elkaar en sprint naar de supermarkt. Vijf minuten voor sluitingstijd ben ik er en ik mag gelukkig nog naar binnen. Daarna zoek ik in het donker een slaapplek. Dat vind ik eigenlijk niet fijn, want dan weet je nooit precies waar je staat, maar het is even niet anders.
Mijn tent stond aan een rivier en eigenlijk was het een onwijs goede plek; dat is dus best goed afgelopen! Vanaf het vliegveld ga ik eerst een rondje fietsen naar het noorden van Nieuw-Zeeland. Tijdens dit rondje ga ik eerst naar de westkust, naar het plaatsje Piha. Het eerste uur fiets ik langs de grote stad Auckland. Ik ga er niet doorheen, maar het is hier wel druk op de weg. Wat meteen opvalt, is dat ik hier helemaal geen getoeter meer krijg van auto’s. Wat een verademing na het vele agressieve getoeter in Australië.
Na het drukke deel langs de stad beland ik op een slingerend bergweggetje. Het is enorm groen, bijna overweldigend, met allerlei verschillende soorten begroeiing. Door elkaar staan hier naaldbomen, loofbomen, palmbomen en varens. Het is felgroen en echt indrukwekkend. Het slingerende weggetje komt ineens bij een uitzichtpunt. Hier zie ik het dorpje Piha beneden liggen met het bijbehorende strand. Het zand is donker van kleur, wat een mooi contrast vormt met de felgroene begroeiing eromheen. Het strand wordt gekenmerkt door een onwijs grote rots die half op het strand en half in het water staat.
Wanneer ik afdaal naar het strand, wordt de rots alleen maar groter en indrukwekkender. Ik voel me klein en dat vind ik het gaafste gevoel dat er is in de natuur. Met de harde wind is het absoluut geen weer om te zwemmen, maar wauw, wat is dit strand mooi. Een strand als dit vind ik mooier dan alle stranden die ik in Australië heb gezien. Wat een mooie eerste indruk van Nieuw-Zeeland; dit belooft een prachtige laatste drie maanden te worden.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Wat een heerlijke ervaring zo een land binnen te komen, je voelt je gelijk thuis. Jij geniet dan ook dan bemerk ik aan de wijze waarop je het beschrijft.
Je “verheugt “ je op de definitieve thuisreis. Voor mij vind ik dit niet zo’n goed vooruitzicht, ik zal je prachtige verhalen en schitterende plaatjes gaan missen.
Ik kijk iedere dag nieuwsgierig uit naar jouw reisverhalen.
Groetjes Peter (86).