Na een goede nacht slapen en bekomen van de eerste indrukken is het nu tijd om wat te gaan doen. De familie heeft varkens en koeien als grote dieren. Deze dieren houden ze wel op een heel andere manier dan dat wij dat doen. Ze lopen hier gewoon los in de jungle omdat een groot hek bouwen te veel werk is. Omdat ze los lopen, kunnen ze niet dicht bij huis blijven omdat ze dan alles zouden slopen en opeten. We gaan mee naar de dieren, maar om hier te komen moeten we eerst een uur wandelen. Het pad is een modderig paadje door de jungle dat op en neer gaat. Het is een heel nat gebied waar de stam leeft en dit maakt alle paadjes ook bijzonder modderig. Als toeristen lopen we allemaal met laarzen, maar de lokale mensen lopen allemaal op blote voeten. Het is indrukwekkend hoe ze niet wegglijden en hoe het soms niet ongelooflijk zeer doet. Eenmaal bij de varkens en koeien verzamelen we daar eten. Een hele voedzame boom is de saguboom; deze eten de mensen, maar ook de dieren. Er ligt al een omgekapte saguboom vlakbij, hier hakken we een groot stuk vanaf en dit is het eten voor de dieren. De dieren hebben nu genoeg eten voor drie dagen, daarna komt er weer iemand om ze eten te geven.
’s Middags regent het en dit betekent dat we wat binnenactiviteiten doen. Er wordt gebouwd aan een nieuw communitiehuis. Degene die ze nu gebruiken is voor het mooie net te klein en begint ook oud te worden. Wij helpen met het maken van het dak. Het dak bestaat uit allemaal panelen gemaakt van bladeren. Om een paneel te maken begin je met een dun bamboelatje, hieroverheen vouw je een blad zodat deze dubbel ligt. Het volgende blad vouw je dan over de vorige heen en je rijgt alles aan elkaar met zelfgemaakt touw. Het duurt ongeveer een kwartier om een paneel te maken. Deze panelen worden vervolgens over elkaar heen gelegd op het dak, waardoor het geheel waterdicht wordt. Het duurt ongeveer een half jaar om het hele dak te maken.
Bij het vissen in de rivier gaan we allemaal in traditionele kleding. Dit betekent voor de vrouwen alleen een rok om met ontbloot bovenlijf (dit was voor de toeristen natuurlijk niet verplicht) en de mannen hadden een band om hun middel en een lap stof die het geslachtsdeel afschermt. Het voelt heel onnatuurlijk om dit aan te hebben en zeker in het begin zit je constant te kijken of het hele zaakje nog wel beschermd is. Staan en lopen is eigenlijk best comfortabel, maar als je gaat zitten voelt het alsof je op een dik touw gaat zitten. Absoluut niet comfortabel, dus ik blijf veel staan. We lopen de rivier in en ik loop samen met Vicente, een Argentijnse jongen, te kletsen. Op een gegeven moment, nadat ik bij mij het lapje iets strakker aantrok zodat alles nog netjes bedekt was, kijk ik naar hoe het er bij Vicente uitziet en denk ik: zo, dat ziet er luchtig uit! Ik tik hem op zijn schouder: “Joh Vicente, niet om het een of ander, maar eh, je halve zak hangt er buiten.” “Oh shit shit”, zegt hij lachend en iets nerveus om zich heen kijkend. “Ik dacht al, wat lucht het lekker door”, voegt hij er gevat aan toe. Je begrijpt, wij waren samen veel te druk met lachen om vissen te vangen. Daarna gaan we de jungle in om hele dikke wormen te zoeken. Deze wormen leven in de saguboom. De lokale kinderen eten ze alsof ze het echt heel lekker vinden, maar als toeristen kijken we er nog een beetje met afschuw naar. Onder het motto “Je wilde toch met en zoals de locals leven” besluiten we het toch te doen. Qua smaak is het eigenlijk helemaal niet vies. Omdat de worm alleen maar de binnenkant van de saguboom eet, smaakt de worm ook naar saguboom. Het is vooral de slijmerige substantie in je mond die het onaangenaam maakt.
Help jij mij deze reis maken?
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Mooie foto’s en knap dat je het allemaal doet zo in je eentje. Je moet alleen wat vaker met je benen in de zon😂😂.
Maar geweldig om je te volgen.
Indonesië is mijn land van herkomst.
Ga zo door.
Groetjes Maria
Beste Sven
Wat een belevenis, zoiets maak je eens in je leven mee. Met veel plezier en respect heb ik je blog gelezen. Ik kijk reikhalzend uit naar je volgende blog.
Groetjes Peter (85).