Slapen bij een sportveld
In de vorige blog vertelde ik dat ik de keuze had gemaakt om nog een extra rondje naar de Great Ocean Road te maken. Dit was oorspronkelijk niet het plan, maar als ik dan toch zo dichtbij ben en de tijd vrij kan maken, pak ik het zeker even mee. Het rondje kan ik niet zomaar maken; in het gebied waar ik heen wil, zijn er bosbranden gaande. Meerdere keren per dag kijk ik of het nog veilig is om verder te gaan en ik slaap niet zomaar ergens in het wild. De eerste nacht na Melbourne slaap ik in een klein dorpje bij een groot sportveld. Er is niemand te bekennen en het geeft een veilig gevoel dat ik in een dorp ben. Er is zelfs een kraantje voor water en een stopcontact; mooier dan dit wordt het niet, dacht ik op dat moment.
Australian day
De volgende ochtend lig ik in mijn tent — ik ben net wakker — en ik hoor redelijk dicht bij mijn tent een man in het Engels zeggen: “Hey mannen, wie is er op de fiets gekomen vanmorgen?” Ik kon mijn lach moeilijk inhouden, omdat het duidelijk was dat hij het over mijn fiets had; hier in Australië wordt er bijna niet gefietst. Ik begin met mijn spullen op te ruimen en maak een praatje met een van de mannen. Het is vandaag Australia Day, een nationale feestdag. Ze gaan precies hier waar ik met mijn tent sta, ontbijten met een aantal mensen uit het dorp. Ze vinden het prachtig dat ik hier afgelopen nacht heb gekampeerd en ik ben uitgenodigd om mee te ontbijten. Er worden worstjes en eieren gebakken en dit wordt gegeten op een broodje met veel ketchup erbij. Heerlijk, zo’n lokale ervaring, en na een stevig ontbijt kan ik er weer tegenaan.
Het is tijdens de dagen van dit rondje naar de Great Ocean Road heel warm, tot wel 40 graden. Op de derde dag haal ik de warmste temperatuur van mijn hele reis: 44 graden. Ik kan gelukkig goed tegen de warmte en heb hier niet heel veel last van. Het voelt soms wel alsof je door een pizzaoven fietst, maar als je rustig blijft fietsen, koelen de rijwind en je zweet je af. Het belangrijkste is om veel te blijven drinken; dit heb ik al veel gedaan tijdens het doorkruisen van de outback, dus ik wist dat mijn lichaam dit aankon.
Twaalf Apostelen
Het bekendste onderdeel van de Great Ocean Road zijn de Twaalf Apostelen. Inmiddels zijn het er geen twaalf meer, maar het blijft mooi om te zien. Het is wel echt gigantisch toeristisch, wat een plek voor mij altijd minder magisch maakt. Langs de hele kust hier zijn de kliffen heel ruig en heb je veel uitzichtpunten. Ik vond veel andere punten daarom leuker, omdat ik daar alleen was. Vanwege de bosbranden heb ik niet de hele kustweg kunnen fietsen, omdat dat niet veilig was. Alsnog was het een supermooi rondje om toegevoegd te hebben en ik ben blij dat ik het heb kunnen meepakken. Nu met de boot op naar Tasmanië.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Wat een prachtig verhaal, dat jij nu net op die plaats kampeert, waar het feest gehouden wordt. Jij hebt altijd veel geluk.
Ik kijk uit naar jouw volgende blog.
Wees voorzichtig en pas goed op jezelf.
Groetjes Peter (86).