Uitgenodigd bij een local
Vanaf Canberra fiets ik de bergen in en ga ik via de bergen naar Melbourne. De eerste twee dagen heb ik veel regen en hierdoor maak ik niet zoveel kilometers. Op de tweede dag door de regen komt er een auto naast mij rijden. De bestuurder is een jonge man; hij vertelt dat hij mij gisteren ook heeft zien fietsen in de regen en dat hij zelf ook fietser is. Hij biedt aan dat ik vanavond bij hem droog mag slapen. Dat komt mij perfect uit, want het dorp waar hij woont is ook precies de plek waar ik van plan was om te overnachten. Het laatste stuk fiets ik met een grote glimlach, want ik weet dat ik zo een warme douche heb en een droge slaapplek. Josh, de naam van de man, heeft net een paar weken geleden Tasmanië gedaan op de fiets. Dit is waar ik heen ga, dus hij kan mij voorzien van onwijs veel tips.
Bosbranden
Het is zomer in Australië en dat betekent dat er veel bosbranden zijn. In het gebied waar ik nu aan het fietsen ben, zijn er ook veel bosbranden. Dit is natuurlijk onwijs gevaarlijk met de fiets, want ik kan minder snel wegkomen. Er zijn ook een aantal wegen afgesloten, waardoor ik een grote afstand moet omfietsen. Op zich heb ik hier de tijd voor en is het een mooi gebied, dus dat is niet zo erg. Het is alsnog behoorlijk spannend om door dit gebied te fietsen.
Weer in de bergen
Het is zo onwijs lekker om weer in de bergen te zijn. Ik fiets over de hoogste doorgaande weg van Australië. Met 1845 meter valt de hoogte enorm mee, maar na alle vlakke kilometers is het heerlijk. Boven op deze pas staat een hut waar je gratis in mag slapen. Ik heb er geen bereik, maak een vuurtje en geniet van het uitzicht over de bergen. Ik ben echt aan het genieten. Terwijl ik over het landschap uitkijk, bedenk ik mij: “Ja, nu weet ik het zeker, ik ben meer van de bergen dan van het strand.” Iets wat ik eigenlijk stiekem al wist, maar dit is echt de bevestiging.
Twee andere Nederlandse fietsers ontmoet
Vanaf de hut op de hoge bergpas daal ik af naar Bright, een stad waar ik twee andere Nederlandse fietsers ontmoet. Het zijn Marco en Tessa, die ook vanuit Nederland zijn begonnen met fietsen. We hadden gedurende de reis al meerdere keren contact over het feit dat we elkaar misschien konden ontmoeten. Iedere keer kwam het net niet uit, maar nu woonden ze voor een tijdje hier in Bright; ideaal voor mij om ze op te zoeken. Vanaf het eerste moment was het meteen fijn en gezellig. We weten alle drie hoe het is om de wereld over te fietsen en dat geeft meteen een gevoel van verbondenheid. Natuurlijk hebben we onwijs veel verhalen uitgewisseld en het over landen of gebieden gehad: “Hoe vonden jullie het daar?” of “Hoe hebben jullie dat gedaan?”. Echt leuke mensen en heel fijn om wat tijd door te brengen met gelijkgestemden.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Nederland ,22 maart 2026.
De lente is nu officieel begonnen. Wanneer ik jouw blog lees is het inderdaad schitterend weer. Helaas komt het einde van jouw reis inzicht( medio mei). Jammer ik zal je reisverhalen enorm missen.
Groetjes Peter (86).
Ja je leest het goed , weer een jaartje er bij, voortaan Peter (86).