Krokodillen gevaar
Aan de oostkust van Australië is het noordelijkste punt waar ik heen ga het Daintree National Park. Dit is een regenwoud dat aan de kust grenst. Het is behoorlijk groot, dus ik ben er meerdere dagen. Om echt het regenwoud in te komen, moet je met een pontje een rivier over. Bij de rivier staan onwijs veel borden dat je moet oppassen voor krokodillen. Met krokodillen heb ik een beetje hetzelfde als wat ik met beren had. Eigenlijk is het wel heel gaaf om er een in het wild te zien, maar dan wel van een veilige, grote afstand. Vanaf het pontje speur ik de rivier af; ik word meteen teruggeroepen dat ik bij mijn fiets moet blijven. Vanaf de kant probeer ik het ook nog even, maar er is geen krokodil te zien. Die dag loop ik over een aantal wandelpaden door het bos. Het regenwoud grenst aan het Great Barrier Reef en de overgang is met mangrovebomen in het water. Door een aantal mangrovestukken loopt er een verhoogd wandelpad. Heel mooi om doorheen te wandelen. ’s Avonds ben ik bij een strandje om te zoeken naar een kampeerplek. Er zijn twee lokale mannen aan wie ik om tips vraag. Op het strand zelf kan niet, want dat is gevaarlijk met krokodillen, maar ik kan wel redelijk verscholen op de parkeerplaats staan.
Een krokodil in het wild
De tweede dag ga ik een snorkeltour doen naar het Great Barrier Reef. Het is misschien wel de meest iconische duik- of snorkelplek ter wereld. Ik had er ook onwijs veel zin in. Met een speedboot ging ik met een groep naar het rif toe. De speedboot komt ons ophalen op het strand, maar op dat strand staat een ranger van het Daintree National Park. Hij vertelt ons dat hij zojuist een krokodil op het strand heeft gezien en dat we weg moeten blijven van de waterrand. Het was voor mij een soort bewijs: ze zitten er dus echt. Tegelijk wil ik hem nu ook wel zien, nu hij zo dichtbij is. De ranger vertelt ons dat dezelfde krokodil afgelopen week een hond te grazen heeft genomen op het strand, oppassen dus. Net voordat onze speedboot bij het strand komt, zien we de krokodil een paar tientallen meters verderop op het strand liggen. Wat onwijs gaaf om er nu daadwerkelijk een in het wild te zien. Een echte zoutwaterkrokodil, megagroot en krachtig. Het is behoorlijk angstaanjagend dat we hier straks een paar meter door het water moeten lopen om bij de boot te komen. De organisatie heeft ervaring met krokodillen en houdt deze goed in de gaten in het heldere water, zodat wij veilig naar de boot kunnen.
Great Barrier Reef
Eenmaal op de speedboot gaan we in volle vaart naar het Great Barrier Reef. Het rif is heel ondiep en wij snorkelen rond een zandeilandje. Bij het snorkelen werd echter al snel duidelijk dat mijn verwachtingen te hoog waren voor het Great Barrier Reef. Het koraal is al zijn kleur aan het verliezen en als ik het vergelijk met Indonesië, is het aanbod aan vissen hier ook minder. Het is alsnog mooi om te zien en ik geniet van alles wat er nog wel is, maar ik had eerlijk gezegd meer verwacht. Het is duidelijk zichtbaar dat het koraal aan het sterven is. Het doet mij realiseren dat ik misschien wel bij de laatste generatie hoor die toch nog het Great Barrier Reef heeft kunnen zien. Deze gedachte geeft best wat gemengde gevoelens in het water bij alles wat ik zie. Op het moment dat ik heel rustig een schildpad voorbij zie zwemmen, is het volop genieten. Ook al heb ik meerdere keren schildpadden onder water gezien, blijft het altijd zo onwijs mooi. Ik ben blij dat ik het Great Barrier Reef wel nog heb kunnen zien.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Blij weer een blog van je te ontvangen.
Wederom een spannend verhaal. Ga zo door.
Sven misschien kan en wil je eens een blog schrijven hoe het er aan toe gaat als je in gezin warm wordt ontvangen en met hun mee mag genieten van alles wat het gezin doet.
Groetjes Peter (85).