Ik kan niet zomaar gaan wandelen
Het is misschien wel de bekendste wandeling van heel Nieuw-Zeeland: de Tongariro Crossing. Ik heb veel eten ingeslagen en ga twee dagen wandelen in het gebied. De eerste dag loop ik naar de Tama Lakes, twee meren in de bergen. Het is een mooie wandeling die goed te doen is en een fijne opwarming voor de volgende dag, wanneer ik de crossing grotendeels ga lopen. Wandelen is een van de dingen die ik soms mis bij het reizen met de fiets; al wandelend kom je op plekken waar je met de fiets niet kunt komen. Het nadeel is dat ik niet zomaar ver kan wandelen omdat ik mijn fiets altijd veilig moet achterlaten. Daarnaast moet ik vaak heen en weer wandelen om weer terug te komen bij mijn fiets. Hier in dit gebied kan ik mijn fiets de eerste dag bij een bezoekerscentrum veilig achterlaten en de tweede dag bij een parkeerplaats waar toezicht is.
Problemen met kamperen
Wildkamperen kan niet in dit park, dus ik besluit om na de eerste dag een plekje langs de weg te zoeken. Langs de weg zie ik twee bandensporen de bosjes in gaan; perfect! Ik fiets erin en kan met de fiets zelfs achter de bosjes komen, zodat ik niet zichtbaar ben vanaf de weg of het pad. Ik kampeer naast een rivier, uit de wind door de bosjes, en met het geluid van het water val ik heerlijk in slaap. De volgende ochtend word ik uitgerust wakker en eet ik mijn ontbijt in mijn tent. Tijdens het opruimen breekt er een tentstok; megafrustrerend, want ik heb geen reparatiespullen bij me. Ik weet nu al dat ik vanavond op zoek moet naar een slaapplek waar ik mijn tent niet nodig heb. Omdat het gaat regenen, zal dat een guesthouse of hostel worden.
Slecht weer op de crossing
Na deze tegenslag fiets ik naar de ingang en begin ik aan de Tongariro Crossing. Ik wil tot net iets over de helft lopen, want daarna moet ik weer terug naar mijn fiets. Het eerste stuk loop ik door een vallei heel langzaam omhoog. Hoe verder ik kom, hoe meer mist er is en het begint ook te miezeren. Ik ben voorbereid en heb gelukkig mijn regenpak mee. Hoe hoger ik loop, hoe harder het gaat regenen. Ik hoop nog dat ik straks boven de wolken uitkom, maar dat blijkt ijdele hoop. Wanneer ik de top van de crossing bereik, zie ik een bord met een foto van het uitzicht over een kratermeer. Ik zie echter alleen maar wolken voor mij, en de wind en regen maken het een onplezante pauze. Ik besluit niet verder te gaan, omdat ik al een uur niets van het uitzicht zie. Tijd om terug te gaan naar mijn fiets en een dorpje op te zoeken.
De dorpen liggen hier best ver uit elkaar en ik ga het vandaag net redden om naar één dorp te fietsen. In dit eerste dorp is er geen outdoorwinkel waar ze mijn tent kunnen repareren, maar gelukkig wel een warm en droog hostel. De prijs valt gelukkig mee. Morgen fiets ik naar Taupō en daar ga ik mijn tent repareren.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!