De ontmoeting
Het volgende eiland wat ik ga bezoeken is het eiland Sumbawa. Ik weet eigenlijk bijna niks van Sumbawa, het enige wat ik weet is dat je er met walvishaaien kan zwemmen. Op de boot naar Sumbawa toe ontmoet ik drie Indonesische jongens die met een jeep door Indonesië aan het reizen zijn. We wisselen tips uit over wat te zien en te doen. “Wat doe je morgen?” vragen ze. Ik vertel dat ik nog geen plan heb. “We gaan morgenochtend een eiland bezoeken, ga je mee?” Even twijfel ik, maar al snel daarna beslis ik om mee te gaan. Dit is reizen zonder planning en open staan voor nieuwe avonturen. ’s Avonds in het donker komen we aan op Sumbawa, daar vinden we vlakbij de haven een plekje om te slapen. Het is een plekje waar ik zelf niet zo snel zou gaan slapen met mijn tent, maar omdat de jongens erbij zijn voelt het veilig. Het is een klein visrestaurantje in de haven. De eigenaar is echt super lief, wat ook een veilig gevoel geeft en ik mag ’s nachts mijn fiets veilig in het restaurant stallen. We gaan redelijk op tijd naar bed, want de volgende ochtend willen we op het eiland de zonsopkomst kijken.
Zonsopkomst op de boot
’s Ochtends heel vroeg gaat de wekker en worden we langzaam wakker. De eigenaar van het restaurant heeft een klein bootje waarmee hij ons naar het kleine eilandje brengt. Omdat hij eerst nog in de moskee aan het bidden is, hebben we de zonsopkomst onderweg op de boot en niet op het eiland. Gezien de prachtige beelden vanaf het water is dit ook helemaal niet erg. Het is een van de mooiste zonsopkomsten die ik heb gezien tijdens deze reis. Er speelt zich een heus kleurenfestijn af in de lucht. De silhouetten van de bergen geven mooi contrast tegen alle kleuren, het is echt genieten op de boot.
Social media content
Op het eilandje loop je in een paar minuten van de ene kant naar de andere kant, dat is hoe klein het is. Er is één heuvel op het eiland vanaf waar je mooie foto’s kan nemen. De jongens waarmee ik ben, maken ook filmpjes voor op sociale media. Ze hebben echt veel betere camera’s dan ik en zijn er duidelijk ook veel handiger in. Het is leerzaam voor mij, ik doe eigenlijk meestal maar wat en hoop dat het er goed uitziet. De jongens zetten wel een aantal dingen in scène en dat is waar ik niet zo van hou, bij mij is het meer puur, zo heeft ieder zijn eigen stijl.
Het onderwater leven
Rond het eiland in het water is er ook een hoop koraal te zien. We gaan het water in en er gaat een hele nieuwe wereld open. Ik krijg er helemaal een Finding Nemo sfeer van en dat blijkt ook niet onterecht want na een paar minuten zwemmen wijst een van de jongens een clownvis aan (Nemo). Hiervoor had ik deze mooie visjes alleen in de dierentuin gezien, maar om nu zo in het wild te zien is heel erg gaaf. Ik had gedacht dat ze heel snel de waterplanten of het koraal in zouden vluchten, maar dat valt eigenlijk wel mee, ook als ik dichtbij kom met de camera. Echt super leuk om dit eiland zo spontaan te bezoeken met de jongens, hele leuke ervaring, nu is het tijd om Sumbawa zelf te ontdekken.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Wat een bijzondere belevenis.
Je moet je niet schamen voor jouw foto’s, ik vind ze altijd top.
Ga zo door.
Groetjes Peter(85).