Hoe locals omgaan met overstromingen
Vanuit het noorden fiets ik naar de stad Ubud in Bali. Mees is ook nog steeds bij mij, maar die is niet op de fiets, dus zij neemt de taxi. Ik fiets langs Mount Batur, een bekende berg op Bali die vaak wordt opgewandeld voor de zonsopkomst. Vanaf de weg heb ik uitzicht op de berg en een groot meer wat er links naast ligt. Dit uitzichtpunt is het hoogste punt voor vandaag en vanaf hier is het alsmaar afdalen naar Ubud. Al aan het begin van de afdaling begint het met regenen en omdat ik op een afgelegen bospaadje fiets, is er geen plek om te schuilen. Na een paar minuutjes kom ik al vrij doorweekt bij een afdakje aan waar ook al twee scooters staan. De mannen beginnen meteen te lachen, “Nice weather he.” Het regent zo hard dat ik bijna geen zicht heb en in de regen reageert mijn telefoon niet, waardoor ik niet kan navigeren. Ik moet dus even wachten totdat het een stuk zachter regent. Dit duurt alleen best een tijdje en er komt een gigantische hoeveelheid regen naar beneden. De hoeveelheid regen die is gevallen blijkt ook wanneer ik weer verder afdaal naar Ubud. Er lopen letterlijk riviertjes over de weg. Dit is op zich wel grappig, maar hoe lager ik kom, hoe groter die riviertjes worden. Het water neemt stenen mee die nu dus ook op de weg liggen onder het water die je niet kan zien, best gevaarlijk. Vlakbij Ubud fiets ik door een straat die echt volledig onder water staat, ik moet er wel door want het is voor mij de enige weg. Terwijl ik fiets komen mijn voeten onder water, zo diep is het. Ik kan er zelf ook wel om lachen en het is mooi om te zien hoe de locals er ook lachend mee omgaan. Er komt een scooter naast mij rijden, ik lach naar de twee jongens die erop zitten, ze lachen terug met een big smile en het enige wat ze lachend zeggen is “Welcome in Bali.” Waar bij ons in Nederland heftige regen echt als groot probleem wordt gezien, wordt het hier geaccepteerd en zien de mensen het meer als avontuur. Ik hou van deze mindset.
Activiteiten rond Ubud
Vanuit Ubud bezoeken we een aantal tempels, een traditioneel dorp en twee watervallen. Ubud ligt iets meer tussen de rijstvelden, maar is inmiddels ook getransformeerd tot toeristische hotspot. Ik vind het hier leuker dan in het zuiden van Bali, maar voor het mooie alsnog te druk. Wel zie ik hier Elo weer die ik heb leren kennen toen ik naar de Mentawai stam ging. Het leukste in Ubud vond ik de traditionele show. Dit is een show bij een tempel waarin een verhaal wordt verteld uit het hindoeïsme. Het bijzondere aan deze show is dat alle muziek wordt gemaakt door middel van stem. Op de grond zitten ongeveer honderd mannen in een kring die door middel van geluid met hun mond muziek maken. Ik vond dit echt super indrukwekkend. De hele show is ’s avonds, wat het ook magisch maakt. Aan het einde van de show wordt er ook met vuur gespuwd wat heel gaaf is.
Waar stal ik mijn fiets als we naar Nusa Penida gaan
Vanaf Ubud gaan we naar een eiland net onder Bali genaamd Nusa Penida. Op dit eiland neem ik mijn fiets niet mee en die laat ik in de haven in Bali. Ik vond dat best spannend om mijn fiets ergens te laten voor drie dagen. Ik had van tevoren allemaal hotels en guesthouses bericht om te vragen of ik mijn fiets daar mocht stallen, zodat die veilig stond. Na een tijdje reageert er gelukkig iemand met dat het mocht. Ideaal want in de parking hadden ze camerabeveiliging en het kost maar twee euro vijftig voor drie dagen. Op naar Nusa Penida.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Ik heb dit jaren geleden ook mee mogen maken, wat een herkenning roept dit bij mij op . Geweldig bedankt. Ja je zit aan het begin van de natte moesson, de mensen zijn dit gewend. Het is terugkerend natuur gebeuren. Sven het zijn jaloers makende verhalen, nogmaals bedankt.
Groetjes Peter (85).