Dubbel gevoel
In het water bij Sumbawa is het mogelijk om met walvishaaien te zwemmen, iets wat mij super gaaf lijkt! Uiteindelijk heb ik dat ook gedaan, maar dat was wel met een dubbel gevoel. Voordat ik ga vertellen over mijn ervaring met het zwemmen van walvishaaien, wil ik eerst mijn overweging vertellen en waarom ik er een dubbel gevoel bij heb. Allereerst heel simpel, de walvishaaien worden gevoerd zodat ze naar het oppervlak komen. Dit wordt gedaan zodat toeristen ermee kunnen zwemmen en is natuurlijk helemaal geen natuurlijke situatie. In Sumatra koos ik er nog voor om een heel stuk om te fietsen om op een natuurlijkere manier orang-oetans te zien. Ik heb er best wat over opgezocht op internet en wat mij uiteindelijk deed overtuigen om het toch wel te doen, is het volgende. Van origine jagen de inwoners van Sumbawa op walvishaaien om ze op te eten. Met de inkomsten van toerisme kunnen de inwoners meer verdienen dan met de jacht op walvishaaien. Dus nee, het is absoluut niet ethisch en natuurlijk om walvishaaien op deze manier te zien, maar anders hadden ze hier helemaal niet meer geleefd. Het blijft heel dubbel, aan de ene kant moet je de natuur zijn gang laten gaan en aan de andere kant zijn menselijke ingrepen nodig zodat dieren overleven. Ik ben er uiteindelijk heen gegaan met het idee dat ik naar een grote dierentuin zonder hekken ging en met die instelling kon ik er toch van genieten.
Voerplatformen
De eigenaar bij wie ik een tour doe heeft ook een restaurant. Bij dat restaurant heb ik ’s avonds gegeten en mag ik mijn tent opzetten om te slapen. ’s Avonds praten we wat over de walvishaaien, ik vertel dat ik wel met een dubbel gevoel zit. Hij bevestigt het verhaal wat ik op internet heb gelezen en dat stelt mij enigszins wel gerust. ’s Ochtends vroeg brengt hij mij naar de haven waar ik met een groep van zeven andere toeristen een boot op ga. Het is ongeveer anderhalf uur varen en op de boot is er ruimte dat iedereen nog een beetje verder kan slapen. Tijdens de boottocht komt de zon op en komen we steeds dichter bij de walvishaaien. Er zijn in het water grote boten die worden gebruikt als voerplatformen vanaf waar ze de walvishaaien eten geven. Het eten bestaat voornamelijk uit garnaaltjes. Wanneer we aankomen bij het voerplatform is daar al een walvishaai aanwezig. Machtig groot om meteen die bek te zien uit het water. Iedereen maakt zich klaar om het water in te gaan en dan mogen we erin.
Zwemmen met de walvishaai
Walvishaaien zijn niet gevaarlijk voor mensen en vallen nooit mensen aan. Het is veilig om met walvishaaien te zwemmen, je moet ze natuurlijk niet aanraken. Wanneer je het water in gaat, zie je pas hoe bizar groot zo’n walvishaai is. Ik voel mij heel klein en machteloos in het water. Er was een moment dat de walvishaai recht op mij af kwam zwemmen en dat is toch wel een broekpoepmomentje, zo spannend. We hebben ruim de tijd bij de walvishaai dus niet alle toeristen liggen de hele tijd in het water. Je kan soms wel even ‘alleen’ zijn met de walvishaai en dat zijn toch wel hele magische momenten. Het is zo enorm indrukwekkend hoe groot zo’n dier is. Ik kan er uren naar kijken en blijf ook net zo lang in het water totdat de walvishaai wegzwemt. Wat een ervaring.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Wat een ervaring. Ik kan me jouw dubbele gevoel hierbij goed indenken, maar op deze manier houd de één de ander in stand.. ik vind het wel knap van je hoe je gedachte en gevoelens hieromtrent onder woorden brengt. Bedankt.
Groetjes Peter(85).