Veel regen
Na de komodo tour ga ik twee dagen in Flores fietsen naar de stad Aimere, vanaf daar zal ik heen en weer gaan naar Sumba. De eerste dag fiets ik de bergen in, maar die dag fiets ik niet veel. Het regent veel, ik heb de tijd en vooral geen zin om door de regen te fietsen. Genoeg te doen tijdens het schuilen, zoals filmpjes bewerken en verhaaltjes zoals deze schrijven. Ik vind een restaurantje naast een waterval. Het personeel is nog bezig met schoonmaken, alles is vies geworden vanwege overstromingen door de vele regen. Ze maakten zelf al de grap dat het restaurant vandaag in de waterval stond in plaats van ernaast. De eerste dag fiets ik over de doorgaande weg en daarna ga ik de doorgaande weg af en ga ik naar de kust.
Verdwaald op het strand
De weg naar de kust is goed, maar zodra ik de weg afsla langs de kust verdwijnt het asfalt en wordt het gravel. Het is goed te fietsen, maar hoe verder ik kom op de weg, hoe slechter de weg ook wordt. Gravel worden stenen en ik stuiter op de fiets alle kanten op. Een paar meter voor en na een brug ligt er wel asfalt, heerlijk. Soms fiets ik door een bocht en zie ik een stukje asfalt, zal het vanaf nu goed zijn, schiet er door mijn hoofd. Nee, shit, het is weer alleen een brug. Op een gegeven moment zie ik dat ik een stukje kan afsnijden als ik een onverhard pad neem. Het pad waar ik nu overheen fiets, voelt ook al als onverhard dus ik besluit om het te doen. Na een paar kilometer is het pad helemaal overgroeid en kan ik er niet meer overheen. Terug en omfietsen zou veel tijd kosten, dus ik besluit om een stukje over het strand te lopen. Het loopt zwaar over het strand, maar op zich kan ik er zelf wel om lachen, ik heb genoeg water mee dus in het ergste geval draai ik weer om als het niet mogelijk is. Het originele pad loopt door een rivier die veel te groot is om doorheen te lopen. Ik volg de rivier landinwaarts en vind daar weer een weg om op te fietsen.
Slapen bij de politie
Na de hele dag door elkaar gestuiterd te zijn, kom ik weer bij de doorgaande weg in een dorp waar ik een slaapplek ga zoeken. Ik ga op zoek naar een geschikt restaurant, maar vind niks. Na een rondje in het dorp gefietst te hebben, besluit ik om het bij een politiebureau te vragen. De agent moet eerst even met zijn leidinggevende bellen, maar het mag. Ik mag zelfs in een kamer slapen, geen cel maar een normale slaapkamer. De agent aan wie ik het heb gevraagd, vindt het prachtig dat ik er ben. Hij neemt mij mee uit eten en het eten wat we kopen, eten we bij hem thuis op zodat ik ook zijn gezin kan ontmoeten. Als hij vraagt waar ik morgen heen ga en ik vertel Aimere, zegt hij: “Wacht, ik bel even een vriend.” Hij belt een vriend die politieagent is in Aimere en hij regelt dat ik de volgende avond in Aimere ook bij het politiebureau kan slapen. Ideaal, lekker veilig en lekker makkelijk. Hierna ga ik naar het eiland Sumba.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Naast een avonturier ben je ook wel een geluksvogel in het vinden van een slaapplek.
Bedankt voor je verhaal.
Groetjes Peter(85).