Hoe kom ik aan een ticket?
Vanaf Aimere ga ik met de ferry naar het eiland Sumba. Ik zal hier een rondje over het eiland fietsen wat een week duurt. Het is een mooi moment om te beschrijven hoe het er op zo’n ferry in Indonesië aan toe gaat. De voorbereiding met het vinden van de datums en tijden is al een avontuur op zich, maar daar heb ik eerder al over geschreven. Wanneer je dan de datum en tijd hebt en je gaat naar de haven, moet je eerst nog uitzoeken waar je een ticket kan kopen. In Aimere heb ik de ticketverkoop gevonden, maar die blijft nog heel lang dicht. Ondertussen is de ferry al aangekomen en komt iedereen al van boord af. Ik wil nu wel een kaartje kunnen kopen, want anders ben ik straks te laat. Wanneer de verkoop opengaat, stormt iedereen op het loket af. Ik vind dit echt helemaal niet prettig om tussen te staan, dus besluit ik om eerst een kopje thee te drinken bij wat locals. Ze stellen mij gerust dat de verkoop nog open blijft en dat de ferry nog niet weggaat. Eenmaal bij de verkoop geef ik mijn paspoort en zeg ik dat ik met de fiets ben. Vervolgens komen er allemaal andere mensen tussendoor die ook een kaartje willen kopen en die ineens voor mij gaan staan. Ik word er heel naar van, maar voor de locals is dit de normaalste zaak van de wereld. Er zit blijkbaar een systeem in waarbij veel mensen eerst hun identiteitskaart afgeven en daarna betalen als ze het ticket krijgen.
Beland op een helse overtocht
Wanneer ik de ferry opkom, zijn er al veel mensen aan boord. Beneden waar de auto’s en vrachtauto’s staan, is het met voertuigen niet druk, maar wel met mensen en geluid. In twee vrachtauto’s zitten allemaal varkens, niet eens in fatsoenlijke kooien, maar in bamboeconstructies. Ook is er een wagen met kippen die allemaal in kratten zitten gestopt. De combinatie van dieren zorgt al voor een verschrikkelijke geur. Op de grond zitten en liggen er hele families op kleedjes die hier de overtocht doorbrengen. Ik verplaats mij naar boven waar de zitruimtes zijn. De stoelen zijn allemaal van staal en zitten voor geen meter. Ruimte om ergens mijn slaapmatje op de grond te leggen om op te zitten of liggen is er niet. Ik zal het moeten doen met een stalen stoel. Voordat de boot vertrekt, zijn er allemaal vrouwen die schreeuwend rondlopen dat ze eten verkopen. Ook al heb je al drie keer nee bedankt gezegd, komen ze het gewoon nog een vierde keer vragen. Op het moment dat de boot vertrekt, gaat er keiharde muziek aan. Waarom moet dit in hemelsnaam zo ontiegelijk hard? Het is nu kiezen tussen harde muziek of in de stank zitten beneden. Ik blijf boven zitten omdat hier soms nog een verfrissend briesje door de zitruimte komt. Het water is onwijs onrustig, dus de hele tocht schommelt de boot. Een paar rijen voor mij wordt het een vrouw te veel en ze moet overgeven. Tijd om naar de wc te gaan heeft ze blijkbaar niet, want ze kotst recht voor zich op de grond. Het personeel van de boot lijkt het niet echt veel te schelen, want de kots blijft er twee uur liggen voordat ze het opruimen. Ik zit in een schommelende boot met de geur van kots en dierenpoep en met keiharde muziek en gillende varkens vanuit het ruim. Ik wil hier weg en de overtocht kon mij niet snel genoeg voorbij zijn.
Slaapplek
Ik kom einde van de middag aan in Sumba en met lichte hoofdpijn van alles op de boot stap ik de fiets op. Ik scoor even wat contant geld, eten en drinken en ga dan op zoek naar een slaapplek. Na een half uurtje fietsen vind ik een restaurant wat vlakbij het water ligt. In een soort verlaten parkje naast het restaurant mag ik mijn tent opzetten. De eigenaren zijn super vriendelijk, dus daarmee kan ik gelukkig de dag toch nog goed afsluiten.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Wat een belevenis.
Bij het lezen van je blog ruik je de geuren, niet leuk. Maar ja ook dat is Indonesië.
Groetjes Peter