Vanuit Jakarta fiets ik in twee dagen naar de stad Bandung. Ik fiets over de Puncak Pass. Dit is een bergpas die de twee grote steden met elkaar verbindt. Ik had gedacht dat het op de bergpas wat rustiger zou zijn met mensen en verkeer. Dit had ik echt helemaal mis, het voelt hier nog steeds als één grote aan elkaar gegroeide stad. De toeters vliegen mij om de oren en ik verlang weer naar de rust en vriendelijkheid van Sumatra. Na de Puncak Pass vraag ik bij een groot restaurant of ik mijn tent op mag zetten. Ik ben best verbaasd dat dit meteen mag. De eigenaar vindt het niet helemaal veilig dat ik mijn tent er zomaar buiten op zet. In plaats daarvan mag ik in de gebedsruimte slapen die op slot kan. Ook mag ik mijn fiets er veilig binnen zetten. Het eten in het restaurant is echt heerlijk en dat geldt trouwens überhaupt voor al het eten hier in West-Java. De eetmomenten zijn toch wel momenten waar ik telkens naar uitkijk als ik over de stoffige wegen fiets met toeterende auto’s en scooters om mij heen.
In Bandung ben ik via een volger uitgenodigd bij Mus. Hij neemt mij twee dagen mee om Bandung te laten zien. Samen met een vriend heeft hij een koffiebar geopend, dat is waar ik hem ontmoet. Bij aankomst drinken we natuurlijk iets van de bar en eten we daarnaast bij het restaurant van zijn ouders. Het restaurant zit in een oud gebouw uit de koloniale tijd. In Bandung hebben ook veel Nederlanders gezeten. Bandung ligt iets hoger in de bergen waardoor de temperatuur een stuk koeler is ten opzichte van bijvoorbeeld Jakarta. Dezelfde middag als ik aankom, gaan we naar een culturele show in de stad. Hier wordt muziek gespeeld met traditionele bamboe-instrumenten. Er worden verschillende dansoptredens gegeven uit verschillende delen van Indonesië. Eigenlijk heeft iedere provincie in Indonesië wel een eigen vorm van dans, taal en muziek. Er komen veel verschillende stijlen voorbij wat een goede weergave geeft van de verschillen in Indonesië.
’s Avonds lopen we een rondje door het centrum wat echt gigantisch druk is. We proeven wat lokaal streetfood en zijn ook lekker mensen aan het kijken. Bandung is behoorlijk toeristisch, dus je ziet veel verschillende type mensen voorbij komen. In het centrum zijn ook vooral de meeste Nederlandse invloeden te zien. Bandung staat bekend om lekker eten en dat kan ik na vanavond absoluut bevestigen.
’s Ochtends ontbijten we op straat met een soort dikke pannenkoekjes. Deze worden geserveerd met verschillende sausjes, echt mega lekker. Vervolgens gaan we naar de vulkaan: Tangkuban Parahu. We zijn absoluut niet de enige, want ook hier is het behoorlijk toeristisch. Je kan over de kraterrand lopen en in de krater kijken. Het is echt een grote vulkaan en in de krater zie je het water koken, zo warm dat het is. Na de vulkaan gaan we terug naar Bandung en vanaf daar ga ik weer verder fietsen. Ik ga richting het oosten naar een andere culturele stad: Yogyakarta.
Help jij mij deze reis maken?
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Bandoeng is inderdaad druk maar mooi.
Sven is het je ook opgevallen dat je weinig politie op straat ziet. Het verkeer is enorm druk, chaotisch, Kris kras door elkaar, luid toeterend, maar er gebeuren geen ongelukken. De mensen regelen het allemaal zelf met hun handen wenken etc etc. Soms zie je kinderen het verkeer “ regelen “. Het gaat altijd goed.
Groetjes Peter (85).