Na de toeristische stad Rotorua ga ik nu een gebied in waar bijna helemaal geen toeristen komen. Ten noorden van de stad Gisborne heb je een schiereiland aan de oostkust van het Noordereiland waar bijna niemand komt. Alleen dat feit trekt mij er al naar toe en ik ben heel benieuwd hoe het hier is. Er is niet veel qua dorpen en steden, maar dat vind ik eigenlijk wel fijn. Ik neem eten mee voor een aantal dagen en ik kan op avontuur.
Hulp van de Maori
De weg waar ik overheen fiets, loopt langs de kust. Het is een heuvelachtig landschap en zo nu en dan moet je ook zeker een flinke heuvel over. De mensen die ik tegenkom zeggen gedag of steken even hun hand op; grappig hoe snel dat verandert als je wel of juist niet in een toeristisch gebied bent. Voor slaapplekken op dit stuk ga ik vaak naar een marae, dit zijn ontmoetingsgebouwen van de Maori. Deze plekken zijn heilig en ze hebben vaak liever niet dat je er slaapt, maar er zijn altijd wel vriendelijke mensen die je verder kunnen helpen aan een slaapplek. Ik word geholpen aan water en ze vertellen mij waar ik mijn tent op kan zetten. Net als in het noorden boven Auckland heb ik hier ook onwijs positieve ervaringen met de Maori-bevolking.
Saai en oncomfortabel
Wanneer ik bij Gisborne aankom, is er vanaf dan weer veel verkeer dat naar het zuiden gaat. Het landschap verandert nauwelijks en er rijdt veel zwaar verkeer met boomstammen op de weg. Door deze combinatie zijn het eigenlijk zes lange, saaie en oncomfortabele dagen. Het zware verkeer maakt dat ik niet lekker op de fiets zit en op de meeste stukken kun je niet over binnendoorwegen; je fietst gewoon op de doorgaande weg. Onderweg kom ik bij de plaats met ’s werelds langste plaatsnaam. Geinig om even te zien, maar verder blijft het toch vooral een plaatsnaambord. De laatste dag, als ik Wellington in fiets, is wel leuk. Er ligt door de heuvels voor Wellington een onwijs mooie fiets trail. Vroeger liep hier een treinspoor dat nu is omgebouwd tot fietspad. Ideaal, want het is niet zo steil en de trail loopt door een gebied waar je met de auto niet kunt komen. Je fietst langs groene heuvels en door tunnels; vanaf boven op de berg rol je zo bergafwaarts naar de stad Wellington.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!