Hoe ik Gabby leerde kennen
Vanaf de Gold Coast fiets ik in twee dagen naar een klein dorpje genaamd Alstonville. Hier woont Gabby, een meid die ik tijdens deze reis in Nepal heb leren kennen. In Nepal heb je een permit nodig om het Annapurna Circuit te betreden. In het aanvraagkantoor voor deze permit raakten we aan de praat. Later hebben we nog een drankje gedaan en zijn we elkaar op het circuit tegengekomen. Na de tijd in Nepal hielden we zo nu en dan contact met elkaar. Het kwam nu perfect uit dat ik met Oud en Nieuw bij haar en haar gezin kon zijn in Alstonville. Ik wist eerst nog niet zo goed wat ik wilde doen met Oud en Nieuw. Alle hostels zijn dan behoorlijk duur, maar het is natuurlijk ook gezellig om met andere reizigers Oud en Nieuw te vieren. Vorig jaar deden we dat in Bangkok. Ik vond het fijn om Oud en Nieuw met een vertrouwd iemand te vieren, dus vandaar dat mijn voorkeur uitging naar Gabby en haar familie.
Byron bay
Voordat ik bij Gabby aankom, fiets ik eerst door de plaats Byron Bay. Dit is ook waar we vanavond heen gaan om Oud en Nieuw te vieren. Byron Bay is echt een toeristische trekpleister, megadruk met toeristen. Ik voel mij nooit zo op mijn plek in hele toeristische plaatsen. Ik vind het wel heel mooi om naar de vuurtoren van Byron Bay te gaan. De vuurtoren ligt net naast het dorp en na een korte klim ben ik er. De witte vuurtoren is heel fotogeniek tegen de blauwe lucht; het is prachtig weer. Vanaf de vuurtoren is het een klein stukje wandelen naar het meest oostelijke puntje van het vasteland. Hier kijk je uit over de oceaan en in het water zijn er dolfijnen te spotten. Dolfijnen kijken gaat eigenlijk nooit vervelen, omdat het er altijd zo speels uitziet. Na het dolfijnen spotten fiets ik naar Gabby.
Oudjaarsavond
Bij Gabby word ik meteen warm ontvangen. Haar ouders wonen op een landgoed in de heuvels. Haar moeder kan heerlijk koken; ideaal om een goede bodem te leggen voor vanavond. ’s Avonds gaan we met z’n vijven naar Byron Bay om daar Oud en Nieuw te vieren: Gabby, haar broer, haar ouders en ik. We lopen eerst op straat rond om de sfeer te proeven. Het is behoorlijk druk maar wel gezellig; er is een jongen op straat muziek aan het spelen met zijn dj-set. Voor alle feesten moet je toegang betalen, er zijn geen gratis feesten. Wij kiezen een tent uit waar het gezin goede herinneringen aan heeft. Die avond is er reggaemuziek; we vinden het niet heel erg passen bij Oud en Nieuw, maar het is wel gezellig. De biertjes smaken goed en we dansen het nieuwe jaar in. Vuurwerk wordt er niet afgestoken; dat is alleen in de grote steden georganiseerd. Daardoor heb ik niet helemaal het Oud en Nieuw-gevoel, maar het is desalniettemin een hele gezellige avond. Heel fijn om dit zo met locals mee te maken.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Het is nu 21 februari 2026 als ik jouw blog lees. Fantastisch dat je deze jaarwisseling toch in familieverband hebt kunnen vieren. Intussen zie ik je eerste foto’s van je reis in Nieuw Zeeland.
Wat moet je toch een gelukkig mens zijn om dit allemaal mee te maken.
Ga zo door.
Groetjes Peter (85).