Vroeg aankomen op Flores
Vanaf het eiland Sumba neem ik de ferry naar Flores. De ferry gaat ’s avonds, dus het wordt slapen op de boot. De zee is nu gelukkig een stuk rustiger dan de vorige ferry en er worden geen dieren vervoerd, waardoor er minder stank is. Ruimte om mijn matje op te blazen is er niet op de boot. Ik moet het vannacht doen met een metalen bankje, het ligt echt voor geen meter maar toch ben ik zo moe dat ik in slaap val. Wanneer ik wakker word, doet echt alles zeer, maar gelukkig zijn we er bijna. Het is vijf uur ’s ochtends als we aankomen in de haven, eerst maar eens een bak koffie opzoeken, want die kan ik wel gebruiken. Na de koffie ga ik Flores in en rond deze tijd lopen alle kinderen naar school. Ik vind het enthousiasme echt heerlijk, “Hello mister,” “Hello,” er worden gratis glimlachen en high fives uitgedeeld, ik zou bijna overwegen om iedere dag vroeg te beginnen met fietsen.
Zware klim
Ik fiets eerst een uurtje langs de kust waarna ik de bergen in ga. Ik ga hier een aantal traditionele dorpen bezoeken. Wat begint als een lekkere klim wordt al snel een muur waar ik tegenop moet fietsen. De weg is ongelooflijk steil en ik heb de hele breedte nodig om al slingerend boven te komen. Er staat nul wind, dus ik kan helemaal mijn lichaamswarmte niet kwijt. Meerdere keren kan ik mijn shirt uitwringen van het zweet, maar het is gelukt, ik ben bij de dorpen.
Traditionele dorpen
De dorpen zijn gebouwd in een rechthoek waarbij het midden open is en gebruikt wordt om bij elkaar te komen of voor evenementen. De eerste dorpjes waar ik kom liggen juist het verst weg van de doorgaande weg en er komen hier bijna geen toeristen. Er gebeurt ook bijna niks in de dorpjes, het is niet echt levendig. Dit is wel goed voor de foto’s, maar niet zo interessant om te zien. De locals spreken ook niet echt Engels dus ze kunnen mij niks uitleggen wanneer ik dingen vraag. Hoe dichter ik bij de doorgaande weg kom, hoe toeristischer de dorpen worden. Bij de laatste is er zelfs een ultra hardloopwedstrijd bezig. Het is leuk om de dorpen te zien, maar nadat ik een paar dagen geleden al een volle dag in een traditioneel dorp ben geweest, heb ik het inmiddels ook wel gezien. Op een gegeven moment is het ook goed geweest en is het tijd om door te gaan.
Het bedelen
Wanneer ik verder kom in Flores, valt het op dat hier de kinderen ineens om geld vragen in plaats van dat ze hallo zeggen. Waar het eerst “Hello” of “Hello mister” was, is het nu “Money, money.” Ik heb dit op de reis nog niet zo veel gehad en ik weet eigenlijk ook niet zo goed hoe ik hier mee om moet gaan. Het liefst wil ik ze uitleggen dat ze het niet moeten vragen, maar dat snappen ze toch niet. En stel je kan het aan iemand uitleggen, dan gebeurt het een kilometer verder toch wel weer. Ik probeer de kinderen die het roepen te negeren, maar ik merk dat ik mij eraan irriteer. Sterker nog, ik merk dat ik zelf nu ook minder snel hallo zeg tegen kinderen omdat ze als reactie toch om geld vragen in plaats van dat ze hallo terug zeggen. Het zijn niet alle kinderen, maar door de kinderen die het wel “Money, money” roepen, ben ik ook minder snel geneigd om kinderen aan te spreken. Ik vind het lastig hoe ik hier mee om moet gaan en heb eigenlijk geen passende oplossing.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!