Helpen in de mooiste rijstvelden die ik heb gezien

Vanuit de stad Kuta doen we (ik ben in Bali met een vriendin) een dagtour om door rijstvelden te fietsen en een kookles te nemen. We worden ’s ochtends opgehaald bij het hotel en worden eerst naar de rijstvelden gebracht. Dit zijn echt de mooiste rijstvelden die ik tijdens mijn reis heb gezien. Wat deze rijstvelden mooi maakt, is dat er bijna geen bomen staan waardoor het meer open is en het niveauverschil tussen de verschillende terrassen. Het zijn eigenlijk groene bergen geworden en omdat de rijst allemaal een halve meter hoog is, geeft het veel contrast. Bovenaan de berg worden we afgezet met de mountainbike. Een gids neemt ons mee door de rijstvelden. Dit is natuurlijk een activiteit die ik fantastisch vind. We rollen naar beneden tussen de rijstvelden door en we stoppen bij een veld waar drie vrouwen aan het werk zijn in het veld. Wil je proberen ze te helpen, vraagt onze gids. Dat hoefde hij geen twee keer te zeggen en ik stond al met mijn blote voeten in het veld. De vrouwen waren onkruid aan het wieden. In het veld sta je eigenlijk in een laag blubber; rijst groeit in een hele natte ondergrond. De bovenste laag waar ook het onkruid op groeit is bijna water, zo dun is de modder. Hier veeg/trek je het onkruid los en dit duw je vervolgens onder de modder. Dit onkruid is dan weer voeding voor de bodem. Ik vind dit vrij interessant vanwege mijn bijbaantje in het verleden in een moestuin. Rijstvelden zijn in principe niet goed voor de bodem omdat je jaar in jaar uit hetzelfde gewas op dezelfde grond kweekt. Het is dan ook heel lastig om die grond te voorzien van genoeg voeding voor de rijst. Terwijl ik daar met de drie vrouwen in het rijstveld sta, ben ik inmiddels ook een toeristische attractie geworden en nemen de andere toeristen foto’s van mij. Het is zwaar werk omdat je de hele dag voorover gebogen staat. De blubber is ook niet goed voor je; wanneer je een klein wondje hebt, mag je niet het veld in omdat er een grote kans is op infectie.