Malang ontdekken
Ik ben onderweg naar de vulkaan Bromo. Dit is een megabekende vulkaan op Java en vooral geliefd voor de zonsopkomst. Ik heb een beetje onderzoek gedaan en volgens mij is het mogelijk om zelf de vulkaan op te gaan in plaats van met een drukke tour. Voordat ik de vulkaan op ga, slaap ik een nacht in de stad Malang. Mijn plan was om hier wat andere reizigers te ontmoeten en misschien iemand zo gek te krijgen om met mij mee te gaan de berg op, wel met een scooter natuurlijk. In het hostel waar ik verblijf ben ik echter de enige, dus dit plan gaat niet door. Voordat ik begin aan mijn tocht naar boven, verken ik eerst nog de wijk Jodipan in Malang. Dit is een wijk die helemaal beschilderd is in allerlei felle kleuren. Het is mooi om te zien, maar het is duidelijk dat er ook nog een hoop armoede is. Het is eigenlijk een ingekleurde sloppenwijk die daarom toeristisch is geworden. Ik heb er een dubbel gevoel bij, maar op zich is het wel leuk om even te zien.
De tocht naar boven
Na de wijk Jodipan gezien te hebben, begin ik aan de beklimming van Bromo. Het is zo’n 2500 meter omhoog en ik zal hier de rest van de dag mee bezig zijn. Het is een onregelmatige klim met echt extreem steile stukken erin, wat het erg zwaar maakt. Er zit een stukje trots in mij dat wanneer de weg geasfalteerd is, ik niet lopend naar boven wil met de fiets aan de hand, hoe steil de weg ook is. Dit zorgt ervoor dat ik vandaag een aantal keer moet stoppen om op adem te komen omdat het zo ontiegelijk steil is. Maar ik kan met trots zeggen dat ik niet met de fiets aan de hand heb gelopen. Onderweg naar boven kom ik na twee derde bij de ingang van het nationaal park. Hier word ik vrij raar aangekeken dat ik met de fiets naar boven ga, maar het mag. Ik kom wat andere toeristen tegen die mij voor gek verklaren, maar dat vind ik eigenlijk juist alleen maar leuk. Na flink zwoegen kom ik boven op de klim bij het uitzichtpunt op Bromo. Bromo ligt in een soort krater met een hoge rand eromheen; ik ben nu op die rand. Het klimmen duurde langer dan ik had verwacht en ik ben maar net op tijd voor de zonsondergang. ’s Avonds is er echt helemaal niemand op het uitzichtpunt, dus ik heb alles voor mij alleen. Ik besluit dan ook om op het uitzichtpunt mijn tent op te zetten en vroeg te gaan slapen.
De zonsopkomst
’s Ochtends vroeg hoor ik de eerste jeeps met toeristen al naar boven komen rijden. Ik dommel weer even in slaap en daarna het eerste wat ik hoor, is iemand die naast mijn tent staat en zegt: “Wtf, a bicycle.” Ik gniffel en word heerlijk wakker. Misschien had ik vannacht wel de mooiste slaapplek van iedereen op Java. Het uitzichtpunt stroomt vol met mensen en het wordt drukker en drukker rond mijn tent. Ik zit vanuit de ingang van mijn tent te ontbijten en te genieten van de prachtige show die moeder natuur hier opvoert, de zonsopkomst bij Mount Bromo.
De krater in
Na de zonsopkomst fiets ik de krater in, op naar de vulkaan waar je ook op de rand kan kijken. In de krater is het een zandlandschap wat het soms onmogelijk maakt om er te fietsen. De jeeps stuiven je aan alle kanten toeterend voorbij en door al het zand en de wolken zie ik bijna niks. Het laatste stukje naar de vulkaan moet iedereen lopen. Het is een korte hike naar de rand en hier klinkt een hard, machtig geluid vanuit de vulkaan. Het is super indrukwekkend en even voel ik mij heel klein. Wanneer ik mij omdraai is het wolkendek helemaal opgeklaard en heb ik zicht over de hele krater. Wow, dit was iedere zweetdruppel van gister waard.
Wil jij mij steunen om deze reis te maken dan kan dat via de betaallink hiernaast/boven. Voor bijvoorbeeld 5 euro heb ik een koffie of een biertje, voor 10 euro een maaltijd en voor 20 euro een overnachting.
Laat een leuk berichtje achter waarvoor of waarom jij hebt gedoneerd! Alvast bedankt!
Beste Sven
Dankzij jou heb ik nu een goed beeld van Bromo. Jaren geleden ben ik een met een groepsreis naar boven gereden in een bus. Helaas niets gezien alleen maar wolken en mist.
Groetjes Peter(85).
Fantastisch Sven 👍, still and keep going strong💪